تشنج و آلام ديگر در او گرديد به حدّى كه مىتوانست خود بدون كمك ديگران روى لگن بنشيند و حتى سرپا بايستد . ديگر شكايتى نداشت و فقط به تنهائى نمىتوانست راه برود . ديدم علاج بيش از اين مقدور نيست زيرا ميكروب سيفليس بخشى از نخاع و اعصاب او را ضايع ، فاسد و دگرگون كرده است و طب جديد هم تا زمان من امكانى براى ترميم آن نيافته است . داروهائى كه تا اين تاريخ من به او دادم اولا جلوى سير بيمارى را گرفت و آن را همان جا متوقف كرد ، ثانيا آن تعداد از اعضائى كه هنوز دگرگون نشده بودند به حال اول درآمده و بهبود يافتند و بالاخره رفع تألم و تشنجات بيمار گرديد . احتلاج يا پرش عصبى به عقيده پزشكان متقدم سبب بروز اين عارضه كه حركات بدون خواست و اراده را در اعضاء بدن به وجود مىآورد از فزونى رطوبت در اعصاب است . اين عارضه در مزاج‌هائى با طبيعت سرد رخ داده و مسبب آن را نيز وجود « سردى » دانسته‌اند . شيخ الرئيس ابو على سينا سبب را از بادى غليظ و متحرك مىداند كه اعضاى بدن را به حركت وامىدارد . اين باد در عضله و مغز كه نرم مىباشد جاى گرفته و يا در استخوان‌ها كه سخت مىباشند محبوس مىشود . همان‌طور كه گفته شد علت آن را از وجود « مزاج سرد » و « ماده سرد و تر » دانسته و در بسيارى مواقع اعراض نفسانى روح را محرك آن مىپنداشتند . به عقيده متقدمين « حركت روح ماده را تحليل برده و از تحليل آن باد ايجاد مىشود . » درمان - بايد از آنچه سبب بروز اين عارضه مىگردد مانند خوراك‌هاى « سرد و بادزا » خوددارى شود . رازى مىگويد : « آن موضع را به خرقه درشت بمالند تا سرخ شود . روغن قسط يا روغن گردو بمالند و يا روغن گرم ديگرى مانند فرفيون بمالند و ضماد از سياهدانه و نمك و مانند آن كنند و باديان و زيره و دارچين دهند و استفراغ با ايارج فيقرا نمايند . »